Nieuws


Duo tentoonstelling 'Our legacy' 

           Our legacy | De Kunstpraktijk

09.09.18-13.10.18


Een duo tentoonstelling met beeldend werk van Tessa van Helden en Robin Gerris

Openingswoord door dichter, kunstenaar Huib Fens, waarbij hij voordraagt uit eigen werk.

Beide kunstenaars staan, ieder op eigen wijze, stil bij de problematiek en de rol van het fotografische beeld in de hedendaagse maatschappij. Zij werken onder meer met archiefmateriaal en oude foto’s. Dit als tegenhanger van de snelheid van het digitale tijdperk en de beeldcultuur waar we ons momenteel in bevinden. Hiermee willen zij een moment van reflectie en contemplatie faciliteren voor het publiek waarbij de kijker kan nadenken over vervlogen tijden welke nu en naar de toekomst toe hun rol spelen, dankzij de getoonde kunstwerken.

 

Tessa van Helden - 1995, Academie voor Beeldende Kunst en Vorming Tilburg -

Het voornaamste onderdeel van een foto is de voorstelling die op de drager wordt afgebeeld. Voor Tessa is deze voorstelling het startpunt voor het maken van beeld. Door het gebruik van diverse traditionele en nieuwe technieken filtert ze onbelangrijke details weg en ontbindt Tessa het beeld van een specifieke gebeurtenis of moment in de geschiedenis en weet zij de essentie van de voorstelling een hernieuwde waarde en betekenis in het heden te geven. 

 

Robin Gerris - 1988, Academie voor Beeldende kunst en Vorming Tilburg -

Een foto geeft ons altijd het gevoel alsof we daar geweest zijn (Barthes 1961). Echter tijden zijn veranderd, waar herinneringen eerst werden gepresenteerd in fysieke albums, worden beelden nu al online gedeeld voor het moment is verstreken. Er ontstaat online een enorme hoeveelheid aan circulerend beeldmateriaal, zichtbaar in verschillende formats en op verschillende interfaces. Robin maakt gebruik van dit beeldmateriaal en reproduceert en combineert ze met analoge en digitale reproductietechnieken. Hierdoor ondergaan de beelden een fysiek destructief proces waarbij verschillende versplinterde beelden ontstaan die ver verwijderd raken van hun oorspronkelijke context. Het beeld is hierdoor eerder als nabeeld te beschouwen wat ongevraagde herinneringen op roept bij de kijker. Net zoals de smaak van een petite madeleine gedoopt in een kopje thee, wat aan vervlogen dagen herinnert (Proust, 1913).